: W moich kochanych Uogewnikach S'lonskich bouo jeszcze nie tak downo poru powstańcow.
: Zbierali sie w swoi kompanyi, niekedy z harcerzami abo wojokami przy roztomajtych uokazjach.
: S'piywali powstan'cze piosynki "Do bytomskich strzelcow wojsko zaciongajom", "Znom jo jedy s'liczny zomek", "Jurz zachodzi
: czerwone suoneczko" i inksze.
: Pamiyntauo sie uo nich, zaproszauo na pogawyndki.
: Jeszcze za Jorga ( Zientka ) dostali awanse na podporucznika.
: Nie mieli sie przy nastympnych administratorach jurz tak, jak downiyj, a potym to niekerzy znodli sie dziynki
: ludzkiemu miłosierdziu pomiyndzy tymi z kerymi wojowali pod Annabergym, bo tu musieliby przymiyrac'
: guodym. Dobrze rze trefiyli tyrz na S'lonzokow, kerzy wyciongli do nich pomocno rynka, bo zrozumieli
: co zrobiono z nich ofiary narodowych ambicji.
: Niekerzy majom swoje pamiontkowe tablice, pomniki i nazwy ulic, ale pamiyn'ci ludzkiyj coroz mniyj.
: Nie mo jurz im nawet wto uos'wiycic' s'wiyczki za spokuj ich duszyczki.
: Powstan'cze "murzyny" zrobiyli swoje, mogom uodyn's' ( w niepamiyn'c' ).
: Gorzko to i smutno refleksjo nad losym powstan'cow, kerzy zawierzyli i nie doczekali.
: Tak w naszych s'lonskich realiach boua realizowano zasada " dziel i rzondz' ".
: Wykorzystywaua naszo s'lonsko dobrodusznos'c' i wiara w uobiecano autonomia.
: Tych pora suow pisza ku przestrodze nowych, naiwnych "murzynow".
: Czy mom recht?