No jak widać Naród Śląski ma się dobrze, jeżeli o mnie chodzi to tutaj [na Górnym Śląsku] się urodziłem, mój ojciec urodził się w Zabrzu[1913], pobrał się z moją matką w Hindenburgu [1935]a ja urodziłem się znowu w Zabrzu w 1946 roku. Jak mówię jestem ślązakiem tak jak i wy, dziwi mnie troszkę fakt narastającej mody na śląskość, na to żeby być ślązakiem. Otóż historia regionu nie stwarza absolutnie żadnych podstaw do tego żeby wyróżniać osobny naród Śląski, wiem co mówię, jestem zawodowym historykiem. Na dzieje Śląska możemy patrzeć z różnych stron, dla wielu są to dzieje Czech [Śląsk był składową częścią Królestwa Czeskiego], dla innych oczywiście Śląsk był i pozostanie niemiecki [obojętnie czy będziemy mówić tu o Śląsku w ramach cesarstwa Habsburgów do 1740, czy potem w obrębie Królestwa Prus, a przecież różnica jest kolosalna]a dla innych biorących za podstawę rzetelną wiedze i ogląd w sprawach stosunków społeczno-narodowościowych, tak jak dla mnie Śląsk był i pozostanie Polski, niekoniecznie mówię tu o kulturze narodowej, raczej o przynależności kulturowej przytłaczającej większości jego mieszkańców. Otóż Śląsk zaczął się stawać niemieckim dopiero na przełomnie XVIII i XIX wieku, kiedy na szerszą skalę rozwinęła się kolonizacja rdzennych Niemców zachęcanych do przenoszenia się na te tereny przez rząd pruski. Nie można wyróżniać osobnego narodu Śląskiego bowiem taka konstrukcja, z całym szacunkiem dla twórców strony, czy chociażby ideologów Ruchu Autonomii Śląska, nie jest uprawniona, ani historycznie ani tym bardziej obecnie, gdy prawie cały historyczny Śląsk znajduje się w obrębie państwa polskiego [oprócz Śląska Opawskiego]. Ani teraz, ani na początku XX wieku nie istniał naród Śląski, co najwyżej istniała grupa [być może była spora] osób o nieustalonej choć faktycznie często jedynie zachwianej przez panujące tu stosunki świadomości nie narodowej ale etnicznej. O świadomości narodowej nie możemy dywagować, bowiem kto mieszkał na terytorium państwa pruskiego był również poddanym króla Prus. Lecz co do jego etnicznej przynależności to jeśli idzie o Śląsk a szczególnie Górny Śląsk nie ma tutaj wątpliwości, że głownie była to świadomość etniczna bliska Polakom. Język, dopóki nie został skażony wpływem wszechobecnego niemieckiego promowanego przez Prusaków, bardziej przypominał język jakim posługiwali się ludzie na codzień w niedalekim Krakowie, czy w Warszawie niż dzsiejszą gwarę śląską. Dopiero nieustanny germanizacyjny kurs władz pruskich wymusił przyjęcie do języka codziennego szeregu słów pochodzenia niemieckiego, bowiem urzędnik na poczcie mówił po niemiecku, tak samo jego kolega z magistratu miejskiego, w tym języku wychodziły gazety, wreszcie aby zrobić jakąkolwiek karierę należało sie posługiwać niemieckim. Stąd życie po ponad 400 latach uporczywego zachowywania własnej toższmości etnicznej przez ludność tych terenów, wymusiło zmiany. Przykro mi słuchać dzisiaj, że potrzeba nam narodu Śląskiego, widze wyraźnie że dywagacje na ten temat nie są poparte rzetelną refleksją naukową. Sądzę że większość z przywódców organizacji mniejszościowych chce jedynie władzy [zarówno na stopniu samorządowym jak i wyższym] i aby osiągnąć swoje cele wtłacza w ludzi sflustrowanych i poszukujących wzorca, a także w tych, którzy pragną prostych odpowiedzi na dręczące ich pytania, swe proste, wyjaśniające wszystko odpowiedzi. Tylko, że kto bedzie słuchał tych przepisów bez zastanowienia i przemyślenia ten wpadnie w pułapkę z której nie ma wyjścia, bedzie niestety należał do narodu wirtualnego, powołanego do życia jedynie w wyobraźni jego samego i tych którzy mu tę swojsko brzmiącą alternatywę podsunęli.